Artık Ölmek Çok Kolay


Ölüm...

Ne kolay kelime. Ne kadar acısız dilimize yapışır oldu son zamanlarda. Ne kadar eskidi...

Evet, ölüm eskiyor artık. Medyanın ölümleri artık sıradan haberler olarak vermesi, sonra PKK-TSK/ polis ikilemiyle birlikte toprağa gömülen nice canlar, artık ölümün adını eskitmekle birlikte zihinlerden ölüm imgesinin o dehşet verici esrarlı perdesini de kaldırıyor. Bunlara öncesinde Irak ve Filistin, sonrasında Suriye, Libya ve birçok yerdeki ölümleri de ekleyebilirsiniz.

Bayramdan dokuz-on gün önce... Bavullar hazırlanırken mutlu ve mesut aile tabloları evlerinde son hazırlıklarını yapıyor. Kimi giyeceklerini özenle kırışmasın diye yerleştirirken valizine, kimiyse çok özlediği topraklarına, arkadaşlarına kavuşmanın hayalleri içerisinde... Yola çıkana kadar, yol bitene kadar.

Dokuz gün öncesiyle bayram bitimi arasında tam 162 hayat... Evet, dün nice hayallerle yola koyulan nice insan şimdi hakkın rahmetinde. Ölüm eskidikçe ölenler çoğalıyor günden güne. Hem öyle başkalarınca bile isteye değil, aksine bilmeden, bir anda, ne olduğunu anlamadan...

Bilmiyorum, ne desem boşa kürek çekmiş olacağım.Tam o an... Trafik hakkında söylenen sözler anlamsızlaşıyor birden. Hatalar, dikkat eksikliği, araçtan kaynaklanan eksiklikler... Hepsi erteleniyor. Ölüm hakikati karşısında her şey sükûta eriyor. Zihinlerimizde açılan hayal odaları kapanıyor, yanlışlar fark ediliyor ama zaman geri dönüşü olmayan bir yolda ilerliyor.

Trafik bir canavar değil, aslında canavar olan kendi nefislerimiz. Bitmek bilmeyen isteklerimiz, hazırlıksız ve acele tavırlar, sonra yetersiz toplu taşıma araçları ve insanın değerini öncelemeyen zihin yapımız... Tüm bu canavar sebeplerle birlikte kucak açmıyor muyuz kazalara?

Bütün bunlarla birlikte kendi elimizle kendimizi öldürmemiz ise cabası. Ve kendimizi öldürmekle beraber başkalarını da öldürmek...
 
Ne zaman bu kıyım son bulacak bilmiyorum ama, bayram tatilinin uzaması hiç de hayra alamet olmuyor onu iyi biliyorum.

Bundan dolayı kimseye kızmak da istemiyorum.

Fakat bir yerlerde ölüm eskiyor, sonra yüzüne kimse bakmayacak ve artık bakmaz da oluyor…
Ölen her bir kişi için "innalillah" diyemiyoruz artık, zira sağımız solumuz her tarafımız ölüm dolu.
Çok çabuk ulaşılan, oldukça fazla miktarda bulunan şeylerin değeri olmazmış,  ölüm de o kervana katılıyor.

Artık ölmek çok kolay, intihar etmeye gerek yok vesselam...

on5yirmi5.com 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vicdansız İnsanlığımız