Hayat..


Sevmelerin ötesine adımla ey hayat
Ben yokum buralarda çalma kapımı
Biteviye umutları yükleme yüreğime
Kanma gülümseyen yüzüme
Solmuş sararmış bir varlığın yansımaları, artık
çaresizliğin sadakası..

Damarlarıma yüklediğin umut
ulaşmıyor parmaklarıma
Sönüyor, yitiyor, ben gibi..
Geriye sahte ve süslü bir mutluluk kalıyor
Acısını derinden hissettiğim ayrılıktan bihaber..
Ne ayrılık ne mutluluk ve ne de umut
bilmez ki
Ben hüznümü kendime yazmışım
içten ve derinden yapmış olduğum duam gibi,
sözlerim kırık dökük karşında
şimdi gel ısrarcı olma kapımda
beni terk et ey hayat..
Ben gibi..

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vicdansız İnsanlığımız

Unutma, "an" ki unutulmayasın...