Biz... Bir kar tanesi...


bir kar tanesinde saklı hayattı bizimkisi,
düşüşümüzden ikimizin de haberi yoktu,
ne düştüğümüzü bildik ne de düştüğümüz yeri
ne sevdiğimizi bildik, ne de sevildiğimizi
biz bir kar tanesiydik,
tek bedende can çekişen acılarımızın üzerini örttük hep,
uykuda geçen yıllarımıza aldandık sürekli,
rüyalarımızdaki hayallere kandık bilerek,
biz bir kar tanesiydik,
savrulduk her rüzgarla
kırıldık, savunmasız kaldık, tükendik
kaçtık güneşten
saklandık yağmurdan
biz bir kar tanesiyle neleri de bildik
ey nefsim
bu kaçıncı hayıflanmaktır payımıza düşen
bir kendimizi bilemedik
bir kendimize dönemedik
bir kendimize düşemedik
bir kendimizi pak edemedik
biz bir kar tanesiydik,
ve eriyip gittik 
an'da vardık
an'da yok olduk
...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vicdansız İnsanlığımız

Unutma, "an" ki unutulmayasın...