Kayıtlar

Bir insan, üç farklı duruş..

Resim
Eğer insana tarafımızdan bir rahmet tattırır, sonra o nimeti geri alırsak o, son derece ümitsiz, son derece nankör olur.(hûd,9) Nimetin şükrünü eda etmek nimetin verildiğini fark etmekle mümkündür. Şu kâinatı ezelide rahmetin sahibini unutmamak, şükrün en büyüğü olsa gerek. Aldığı nefsin dahi sahibi olamayan insan, fıtratına dercedilmiş sahiplik ateşini, bencillik tutuşturucusuyla körleyerek kendini her şeyin sahibi zanneder. Zan, yanlışa adımlanan ilk adımdır. Zan hüsranın ikiz kardeşidir. Hüsrana uğramaya ramak kalmış insan için imtihanın devamlılığı, ümitsizliğini ve nankörlüğünü gün yüzüne çıkarır. Fakat başına gelen bir dertten sonra kendisine bir nimet tattırırsak: "Artık bütün dertler ve belalar bir daha gelmemek üzere bitti gitti!" der, sevinir, övünür durur.(hûd,10) Tüm ümitsizliği su yüzüne çıkmış insanın sınavı devam eder. Nimeti elinden alınan çocuk misali tüm suçu nimet verene yükleyen insan, kendisine tekrar nimet verildiğinde bu nimet vas...

Bir cümleden hareketle..

Resim
 “Unutmayınız, Umut karamsar olanın hakkı!”* Sevgisiz miyiz dostum.. Sevgisiz.. Ve sevgisiz olduğu kadar da karanlık.. Her karanlık aydınlığa gebedir bilmez misin? Her aydınlık ise kararmaya mecburdur. Bir paradoks mudur yaşadıklarımız, Hayatımız, ölümümüz ve tüm tezatlar yada öyle görünenler.. Ne fark eder ki, Her yaşanmışlık bir umutsuzluk mu yüklüyor sırtımıza, Her yaşanmışlık bir kış mı getiriyor bahara.. Sahi bahar nedir dostum? Üzeri karla kaplı geçmişimizi unutmak mı? Yoksa adına umut dediğimiz tüm heyecanlarımızı bahara devretmek mi? Ne demişler dostum, Baharı yaşayanlar kışın karında soğuktan titreyenlerdir, Umudunu kesmeden kendini eleyip beleyendir çocuk gibi.. Ağaç gibi kabuğundan beslenen, Toprak altında kalmayı göze alan, Ya da baharı kışta yaşayıp kardelen olandır.. Kardelen olalım mı dostum? Bak üstad ne buyuruyor: “Ne yapayım acele ettim, kışta geldim.  Sizler cennet-asa bir baharda geleceksiniz.” Baharı görmek istiyor musun? O zaman acele etme dostum.. Kar...

Dökülüp,saçıldı; şaşkınlığım..

Resim
Sönük bir yıldız gibiyim Adına gurur dedikleri Her günahın âh’ıyım Ölüyüm diriden ileri, diriyim ölümden beri. Varlığıma düçar toprağın sancısı Ruhuma hasret Vaktin öğleninde yatsının kıyamında, ben.. Allah-u Ekber’in mirasçısıyım Şaşkınım.. Hayırlı bir haber var diyorlar Ben iyilikleri yolda kaybettim, haberci Bulan var mı ümmeti, kayıbım Salâtlarda Dilime dolanan kelimelerin yabancısıyım Tevbe makamının yanı başında Zannın hüsranındayım. Subhane rabbiyel azim, duy(ura)muyorum hiçbir şey Şaşkınım.. Dudaklarda ezilmiş bir hakikat; Üstünlük takvada Bense uzağında Bilmediğim günahlarımın Bilinen gerçeğiyim her an kapında. Lûtfundan bir medet Ya Rabb! Sana sımsıkı sarılamıyorum. Güvensizim Subhane rabbiyel ala, kendimin yabancısıyım Şaşkınım.. Şahitlik, gaflete giriftar gözlerime şahit Gemim delinmiş, haberim yok Hızırımın boğazında ellerim Nefese hasret, nefsim Mehcur bırakılmış Kitab’ta saklı, hakikatim! Tüm korkulara yenik Mağrur bir deniz gibi Fırtınanın dalgal...

Hayat..

Resim
Sevmelerin ötesine adımla ey hayat Ben yokum buralarda çalma kapımı Biteviye umutları yükleme yüreğime Kanma gülümseyen yüzüme Solmuş sararmış bir varlığın yansımaları, artık çaresizliğin sadakası.. Damarlarıma yüklediğin umut ulaşmıyor parmaklarıma Sönüyor, yitiyor, ben gibi.. Geriye sahte ve süslü bir mutluluk kalıyor Acısını derinden hissettiğim ayrılıktan bihaber.. Ne ayrılık ne mutluluk ve ne de umut bilmez ki Ben hüznümü kendime yazmışım içten ve derinden yapmış olduğum duam gibi, sözlerim kırık dökük karşında şimdi gel ısrarcı olma kapımda beni terk et ey hayat.. Ben gibi..

Kimilerine göre Sevgi /Aşk Üzerine..

Resim
Koşuşturmalar… Yoruyor beni. Adımlarım bazen taşıyamayacak sanıyorum kaskatı bedenimi. Aslında adımlarıma aldırmıyorum da yüreğimin adımlarıma uymasından korkuyorum. Çünkü yüreğimin de bir gün o dinamik yapısını kaybedeceğini ve teklemeye başlayacağını düşünüyorum. Oysa korkum boşadır, onun da bilincindeyim. Ama nedense bir telaş kaplıyor bedenimi ansızın..  Bazen bir kağıt olarak görüyorum yüreğimi. Kıvrılıp eskimeye başladığı o an, yeni yazılan bir satırla varoluşunun mutluluğunu hissediyorum defalarca. “Yüreğimiz kağıtsa, bu kağıda istediğimiz şekilde bir aşk yazılır” diyor uzaklarda klavye tuşları. Ne kadar doğru muallâk.. Aşk dediğimiz şeye takılıyor zihnim. Aşk nedir ki? Bitmeyen bir şey diyor, dost. Sonu O’n(d)a olan bir şey biter mi ki? Ekliyorum zihnime usulca; veya başı O’(nd)a olan… Her şey O’nun sevgisiyle başladı. Belki de O’nun, bizim de O’nu seveceğimizi bildiğinden, aynı anda hem severek hem de sevilerek başlamıştı. Vedûd esması düşüyor geceme. Seviyorum ve sev...

Gurur..

Resim
"EY İNSANOĞLU! Bu kadar ulu ve cömert olan Rabbine karşı bu gururun ne?" (İnfitar, 6) öyle değil mi ey insan.. bir soru mu bu.. cevabı olmayan bir soru.. cevabı verilemeyecek kadar büyük bir soru.. utanılacak bir muhataplığın pişmanlığı.. bilir misin bir sorun bu.. Mütekebbir olan Rabbini tanımayan insan için.. soru(n)un bir parçası olmak.. oysa.. Rahmet rüzgarlarına kaptırılan o gül gönlün nerede ey insan? nerede sahici muhabbetlerinle suladığın acizlik tohumu? bilmez misin bilinmeyenlerince kaybolduğunu.. görmez misin görünmedikçe büyüdüğünü sanmanı.. aldandığını.. ve aldandıkça kaybolduğunu.. Bilir misin.. ya da galiba bilmesen de senin gizli duygularını bilen Rabbine karşı.. seni sana cömertçe bahşedecek kadar Kerem olan Rabbine karşı.. nedir ey insan.. gurur denen zilletliğin peşinde oyalanman.. nedir ki o yalan?!..

Bu ne A'la bir sevgi..

Resim
Her şeyin ilki Sevgi.. İlklerin değerini artırdığı gibi, sonların hüznüne de güzellik katıyor sevgi. Varlığı anlamlandırıyor. Varlığıyla anlamlanıyor hayat.. Unutan Kul ve hatırlatıcı Rabb.. Birbirine kopmaz bir bağla bağlı.. Seven ve sevilen, sevilen ve seven.. Tercihlere yüklenen sevgi ve bitimsiz bir lezzete adımlamak için gösterilen gayret.. Her şey sevgi olmasa bile, bir şeydi sevgi, hem de önemli.. Sevgisinden emin olarak, bu sevgiden aldığı güç ile sonraları tercih edene, bu seçim ne A'la bir hakikat.. Sevgisinde kaybolanlarca, ilklere tutunup sonları unutanlarca, bu seçim ne kötü bir hüsran.. Hayatın değişmez değeri; iradeye tanınan sevgi.. Rabbimiz irademizi kullanarak, irademizce sevgimizi amel kılmamızı istiyor.. Nisyandan alıyor bizi yüceltiyor, muhatap kılıyor kendine.. Ve Kendi adına hareket eden o eşsiz koroya bizleri her daim davet ediyor.. Bu ne A'la bir sevgi, Bu ne A'la bir muhabbet, Bu ne A'la bir rahme...