Kayıtlar

sevgi etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Üzülme..

Resim
Üzülme, Bak bahar geldi, yine Nefes nefese kaldık hatıralarda Üzerimize kocaman bir sevgi düştü, yine Ben tutamadım, kırdım payıma düşeni Sense… Üzülme, Yorgunluğu adımlayacağız, yine Muhabbetin koynunda demleyeceğiz akşamları Bir yudumluk hasrete döküleceğiz Birileri yudumlarken bizi, ansızın Çaresizliğimize ağıtlar yakacağız… Üzülme, Bir gün gelecek, bir gün Biz de bizi bulamayacağız kendimizde Ne aranan ne sorulan bir hikâyemiz olacak İsmi sende ve bende saklı Cümleleri kırık dökük ve yüklemsiz Öznesi senli benli Bir noktalık hakikatimizin Tümlecinde saklı kalacağız, Bir türlü anlama kavuşamayacağız… Üzülme, Tüm kötülükler dökülse gökyüzünden Altında sabahlayan biz oluruz, biliyorum Sen yine söylenirsin kirlenen sevgine Bense dualarıma aminler tutuştururum Sen beni anlamazsın, ama Ben seni anlamışçasına kelimelerine bürünürüm… Üzülme, Deniz sırdaşımız Adımlarımızda kaybolsak, kokusunda buluruz kendimizi Hissederiz umut dolu meltemin yanaklarımıza konan öpücüğünü Ellerimiz boş ...

Kimilerine göre Sevgi /Aşk Üzerine..

Resim
Koşuşturmalar… Yoruyor beni. Adımlarım bazen taşıyamayacak sanıyorum kaskatı bedenimi. Aslında adımlarıma aldırmıyorum da yüreğimin adımlarıma uymasından korkuyorum. Çünkü yüreğimin de bir gün o dinamik yapısını kaybedeceğini ve teklemeye başlayacağını düşünüyorum. Oysa korkum boşadır, onun da bilincindeyim. Ama nedense bir telaş kaplıyor bedenimi ansızın..  Bazen bir kağıt olarak görüyorum yüreğimi. Kıvrılıp eskimeye başladığı o an, yeni yazılan bir satırla varoluşunun mutluluğunu hissediyorum defalarca. “Yüreğimiz kağıtsa, bu kağıda istediğimiz şekilde bir aşk yazılır” diyor uzaklarda klavye tuşları. Ne kadar doğru muallâk.. Aşk dediğimiz şeye takılıyor zihnim. Aşk nedir ki? Bitmeyen bir şey diyor, dost. Sonu O’n(d)a olan bir şey biter mi ki? Ekliyorum zihnime usulca; veya başı O’(nd)a olan… Her şey O’nun sevgisiyle başladı. Belki de O’nun, bizim de O’nu seveceğimizi bildiğinden, aynı anda hem severek hem de sevilerek başlamıştı. Vedûd esması düşüyor geceme. Seviyorum ve sev...

Bu ne A'la bir sevgi..

Resim
Her şeyin ilki Sevgi.. İlklerin değerini artırdığı gibi, sonların hüznüne de güzellik katıyor sevgi. Varlığı anlamlandırıyor. Varlığıyla anlamlanıyor hayat.. Unutan Kul ve hatırlatıcı Rabb.. Birbirine kopmaz bir bağla bağlı.. Seven ve sevilen, sevilen ve seven.. Tercihlere yüklenen sevgi ve bitimsiz bir lezzete adımlamak için gösterilen gayret.. Her şey sevgi olmasa bile, bir şeydi sevgi, hem de önemli.. Sevgisinden emin olarak, bu sevgiden aldığı güç ile sonraları tercih edene, bu seçim ne A'la bir hakikat.. Sevgisinde kaybolanlarca, ilklere tutunup sonları unutanlarca, bu seçim ne kötü bir hüsran.. Hayatın değişmez değeri; iradeye tanınan sevgi.. Rabbimiz irademizi kullanarak, irademizce sevgimizi amel kılmamızı istiyor.. Nisyandan alıyor bizi yüceltiyor, muhatap kılıyor kendine.. Ve Kendi adına hareket eden o eşsiz koroya bizleri her daim davet ediyor.. Bu ne A'la bir sevgi, Bu ne A'la bir muhabbet, Bu ne A'la bir rahme...